Mijn eerste verslag

- Vliegreis
We vertrokken op 10 maart om 12.00 uur vanaf Schiphol. Met een volle auto reden we s’ochtends vroeg richting het vliegveld. Dit was erg fijn en leuk. Gelukkig waren we goed op tijd. De vliegreis naar Kuala Lumpur was erg lang en vermoeiend, elf uur en vijfenveertig maarliefst. Wat een opluchting was, was dat er een televisieschermpje in de stoel voor je zat, dus we konden films en series kijken. Ook kon je spelletjes spelen en informatie vinden over verschillende steden( zoals New York). Ik heb zelfs even Indonesies kunnen leren op het televisieschermpje. De vlucht van Kuala Lumper naar Surabaya was gelukkig maar 2 uur. Het ontvangst in Surabaya was erg leuk. Onze medestudenten en leraren/fysiotherapeuten stonden op ons te wachten met een bord waarop stond; WELKOM! Erg leuk!

- Studentenhuis
Het studentenhuis…. Waar zal ik beginnen…. Het studentenhuis bevindt zich op de Campus van de Universiteit. We schrokken enorm van het huis.
Er wonen 100 studenten in het studentenhuis waarvan de meeste Islamitisch zijn(86,1 %). Het geloof is hier erg belangrijk. De mannen bidden hier de hele dag door en zelfs s’nachts. Dit betekent dat je s’nachts wakker wordt van een keihard geschreeuw. Zachtjes bidden kennen ze hier niet! Ook mogen we niet op schoenen/slippers lopen in bepaalde gebieden van het huis, dat is namelijk onrein.
Dan de kamer; een stapelbed met zeer slechte matrassen en een klein tafeltje met kastje. Wat je extra bij de kamer krijgt is erg veel spinnen en vieze gordijnen. De wc is een bidet en er ligt overal water op de grond. Ook zijn daar veel spinnen en weppen. De douche is ongeveer hetzelfde verhaal, daar vind je ook weleens bloedzuigers..
Nou voor de rest is er 1 keuken voor het hele huis( 100 mensen) en 1 koelkast.. pff..
Er is trouwens geen airco hier, dus we slapen in een temperatuur van +-30 graden. Niet te doen, s’ochtends word je helemaal nat wakker. De rest van de dag zweet je je trouwens ook rot.

Aangezien Java een erg Islamitisch land, moeten wij ons houden een ‘ dresscode’. We mogen niet over straat zonder je schouders te bedekken en de broek moet tot over de knie. Ook zijn er in bepaalde gebouwen van de universiteit extra dresscodes, zoals; een kraagje/broek tot aan enkel/ dichte schoenen. Al mijn korte broekjes en rokjes zijn dus voor niks meegenomen… Hopelijk kan ik die aan als we op Bali haha! Erg bruin word ik zo namelijk niet!

We hebben de laatste dagen al ontzettend veel gedaan.
Zo zijn we een aantal keer uiteten geweest met onze begeleidster Pur. Pur regelt erg veel voor ons.( zoals huisvesting, taxi’s en uitjes). Het eten is hier heerlijk. We hebben zelfs brood s’ochtends. Het eten is hier allemaal erg zoet, zelfs het brood. Ik moet zeggen dat ik mijn boterhammetjes uit Nederland al een beetje mis… haha!
We zijn samen met Pur ook een Batik wezen kopen. Dit is een traditioneel kledingstuk van Indonesie. Het is een soort overhemd/bloesje. We hadden dit bloesje nodig omdat er een ceremonie was georganiseerd speciaal voor ons. Bij de ceremonie waren belangrijke mensen van de universiteit aanwezig. Zij vinden ons allemaal erg interessant… net als de rest van de mensen op Java. Ik voel me beroemd!! Iedereen wil met je op de foto! 1 keer is dat leuk, maar 10 keer achter elkaar niet echt meer…..
- Rondleiding universiteit
Airlangga University heeft in Surabaya drie campussen, namelijk; A,B & C. Je kunt met een shuttle bus van de ene campus naar de andere. Op de campussen bevinden zich veel lesgebouwen en parkjes. We zijn rondgeleid op alle campussen en hebben veel mensen ontmoet. Wanneer we iemand ontmoette, kregen we steeds eten en drinken. Op een gegeven moment ben je de rijst en zoete broodjes een beetje zat, moet ik zeggen. Het is natuurlijk onbeleefd om het niet op te eten, dus dat doe je dan steeds maar weer, hoewel sommige etenswaren echt niet lekker zijn. De campussen waren erg mooi en leuk. Er is zelf een opleiding; fish & see. Bij deze opleiding is een grote vijver en er zijn veel planten.
Wat we ook hebben gezien is de opleiding voor tandheelkunde. Oefenlokalen waren mooi en vrij modern. Zo zie je maar dat niet alles achterstallig/ouderwets is.
Fysiotherapie is hier heel anders georganiseerd. Fysiotherapie valt namelijk onder de studie medicijnen. Wanneer je de studie medicijnen doet, kun je er fysiotherapie bijkiezen. Het is dus geen zelfstandige opleiding. De duur van de studie is ook maar twee jaar in plaats van 4 jaar. Studenten die fysiotherapie kiezen krijgen eerst 1,5 jaar les en vervolgens een half jaar stage. In de stage leren ze alle praktijkvaardigheden! Ze hebben dus geen moderne lokalen met behandelbanken waarop ze kunnen oefenen. De eerste 1,5 jaar krijgen de studenten vooral veel pathologieleer/fysiologie en anatomie. De parate kennis van de studenten is erg goed, de praktijk minder…

- Sportdag
Deze week was het de week van de studenten en waren er veel activiteiten rondom de campus georganiseerd. Pur had ons gevraagd of wij mee wilden doen met de sportdag, dit wilden wij graag( we houden allen van sporten). Helaas begon de sportdag al wel om 06.00 uur s’ochtends… Dit was minder! De sportactiviteiten waren gelukkig wel op onze campus(C), dus we konden erheen lopen. Een heleboel jongeren waren er. We begonnen met een warming up, dit bleek later een zware work-out te zijn… Springend en boksend stonden wij driekwartier in de warme ochtendzon. Niet te doen in die warme zon!
De rest van de dag hebben we bij activiteiten gekeken; voetbal, basketbal, tafeltennis en volleybal. Ook was er een wedstrijd ‘rijstberg’ maken. Scholieren probeerde een zo mooi mogelijke berg rijst te fabriceren met versiersels.
Op een marktje kon je ook nog souvenirs kopen.

- Eerste stagedag in het ziekenhuis
Het is de bedoeling dat we 4/5 dagen gaan werken in het Soetomo hospital van 08.00 uur tot 14.00 uur! Best relaxte tijden dacht ik zo!
Er zijn verschillende afdelingen waar fysiotherapeuten werken, namelijk; neurology, surgery, general, pediatric, gymnasium en polyclinic. Wij lopen allen met een Indonesische student mee, ieder op een andere afdeling. Op elke afdeling loop je twee weken. We lopen pas om 09.00 uur op de verschillende afdelingen. Van 08.00 tot 09.00 uur lopen Janko, Jeffry en ik op de polikliniek en Frederike, Yoni en Esther op de Gymnasium. Om 09.00 uur gaat iedereen naar zijn eigen afdeling( waar je die week zit, bv: pediatric ward).
Na 1,5 maand word het omgedraaid, dan lopen Janko, Jef en ik van 08.00 tot 09.00 uur op de gymnasium.
Ik begin deze week op de neurology ward! Ik ben benieuwd!


- VERHUIZEN!
Aangezien onze huisvesting zo slecht was geregeld, hebben Jeffry en ik er wat van gezegd tegen Pur. Hoe lief ze ook is dat ze alles voor ons regelt, de huisvesting die we nu hebben, is NIET oke. Na er wat van gezegd te hebben, zou Pur meteen actie ondernemen. Wij dachten dat dit nog wel twee weken zou duren maar gelukkig werd het tegendeel bewezen. Florantien en Aukje( verpleegkunde studenten) zijn vandaag bij het huis wezen kijken en die waren erg enthousiast. 4 slaapkamers, 3 badkamers, woonkamer, keuken en ZWEMBAD! En dat allemaal voor 180 euro per maand en dus niet per persoon! We moeten allemaal ongeveer 20 euro per persoon per maand betalen! Wat er nog wel bijkomt is de elektriciteitskosten, dat bedraagt 250 euro voor 3 maanden, dus dat is ook goed te overzien. 1 keer per week word het huis schoongemaakt en we kunnen tegen lage kosten onze was laten doen.
Het huis zit trouwens bij een hotel, dus er is ook beveiliging. Dat is wel fijn.
We gaan vanavond verhuizen en ik kan niet wachten. Ik heb mijn spullen net weer ingepakt, ik ben blij dat ik hier weg kan.

Nou, dat was hem! Het internet is hier erg traag en valt vaak weg, ik zal proberen om binnenkort wat foto’s op de site te zetten en anders eventueel op hyves of facebook.



Het nieuwe adres:
Country Heritage resort hotel
Nginden Intan Utara 7 Surabaya 60118 Indonesia.
www.countryheritagehotel.com

Liefs xxx!